13/5/2007 - anneme mektup
büyüdüm....büyüdüğümü anlayamadan, evlendim...eş olmanın kavramını bilmeden, bebeklarimi kucağıma aldım...ben daha anneme doyamadan *********** daha 17 sindeydi bebeğini kucağına aldıgında.kocasının işide sıkıntılıydı o zamanlar.gündüzleri bebeğine ,evine işine bakarken geceleri elinde çocuk bezlerini yıkardı.o zamanlar ne çamaşır makinesi vardı ne de hazır çocuk bezleri. bilmem varsada para yoktu zaten. 2çocuk üstüstte oldu vardır bir hayır ugurlu gelir belki dediler.sıkıntılar zorluklar yasadılar.zayıftı kadıncağız,dermansız,halsiz kansız.. bebekleri büyürken parasızlık yuvaya yansır hale geldi.ardını şiddet sardı.çocuklara yansıdı. ve ayrıldılar..... çocuklarını yavrularını babalarına verdi.sırf abi kardeş ayrılmasınlar birbirlerine destek olsunlar diye en büyük doğruyuda o rada yaptı. 10 yıl evlatlarına ulaşamadı.aradı,taradı ulaşamadı.haberlerde hangi çocuk düşmüş handi çocuk ölmüş onu izledi.acaba benim evlatlarımmıdiyerek..zaten bu düşünce kanserden beter etti.bir lokma az yedi para biriktirdi evlatlarım birgün karsıma çıkar çeyizi var askerliği var düğünleri dernekleri var diyerek. bir gece telefon çaldı arayan kızıydı.yavrularına kavuşmanın bir başlangıcıydı.oğlu biraz kırgındı ne de olsa erkekti.kısa sonra hepsi barıştı. anne evlenmiş bir kızı olmuş onuda kaybetmemek adına hrşeyi içine atmıştı.artık huzurluydu gözleri açık ölmeyecekti.yavrularına kavuşmuştu. iki yavrusunuda evlendirdi.kızını gelinlikler içinde göremedi.çünkü arada babaları vardı.araya yıllar girmişti ve ikiside evlenmişti.olsun onlar mutlu ya değip ondanda kendine pay çıkardı.torunları oldu anca resimlerini video kasetlerini izledi.arada kocasıda vardı her istediğinde gidip gelemiyordu çünkü başına kakılıyordu.ondanda mutluluk payı çıkardı kendine çünkü biliyorduki yavruları yaşıyor ve sağlıklılar. artık haberleri teleşle merakla izlemesine gerek yoktu.yüreği beyni bedeni rahattı.kızına oğluna torunları onu çok seviyordu. *********** canım annem,kokuna doyamadığım,sıcaklığına kanamadığım,anne demeye hasretim. ben sana doyamadım her aklıma düştüğümde yüreğim acır anneciğim.bayramlar bayram,kandiller kandil değil,sen bir telefon beklerken,içini heyecen kaplarken ben o ellerini öpmek için neler vermezdim ki. canım annem seni çok özledim.ne olur bizi merak etme yüreğin vicdanın rahat olsun.yıllardır bizim için çok üzüp yıprattın kendini daha fazla yorma kendini. biliyorum zamanında çok üzdüm seni.çok sitem ettim bizi bıraktın diye.anne ,bir eş olunca seni daha iyi anladım.çok özür dilerim senden. hep dersinki,siz beni hiç üzmediniz ,yormadınız allah evlatlarınızıda sizin gibi yapsın.anne sen hiç üzülmezmisin sana evlatlık yapamadık,bir aş pişirip önüne koyamadık.sen bize ,biz de sana doyamadık.yıllar geçerken ben sana hep aç olarak ömrümü geçireceğim. anne demek,insanın kendini güvende hissetmesi demek. anneciğim anneler günün kutlu olsun.yaşamın mutlu,umutlu olsun. seni çok seviyorum kızın
| 
sana sevdam Bu kadar kısa zamanda nasıl sevdin,nasıl bu kadar bağlandın diye sorma n’olur